Opel Antara

Vehiculum Opelanis novum

De Antara behoort tot de familie der "Opel". Deze recent ontdekte telg is herkenbaar aan het scherpe lijnenspel, waarvan de vouw in de motorkap en de chroomstrip boven de grille het meest kenmerkend zijn. Alhoewel de Antara al bij de eerste aanblik herkenbaar is als lid van de Opel-familie, heeft het nieuwste schepsel een stoere uitstraling door de robuuste bumpers (vrijloophoek 23 graden), grote bodemvrijheid (20 cm) en luchtinlaten bij de wielkasten.

Innerlijk

In het vijfpersoons interieur komen de moderne lijnen terug. Het geobserveerde specimen is voorzien van airconditioning (met pollenfilter), een boordcomputer, licht- en regensensor, cruise-control, stoelverwarming, parkeerhulp (voor en achter), Bluetooth-telefoonkoppeling en een audiosysteem. Dat laatste weet ook raad met MP3 CD's en heeft bediening aan het stuurwiel.

Uniek in z'n soort is het "Flex Fix" systeem waarmee op eenvoudige wijze fietsen kunnen worden vervoerd. In de achterbumper is een fietsendrager geïntergeerd die, zonder gereedschap, eenvoudig kan worden in- of uitgeklapt. De al even slimme "Flex Organizer" deelt de bagageruimte op in praktische vakken en geeft de Antara eveneens een streepje voor op soortgenoten.

Een ander voordeel boven andere exemplaren van het SUV ras is dat de Antara-bestuurder niet hoog op de bok klimt en zit alsof het een vrachtwagen is. Door onder andere deze iets lagere zit dan gebruikelijk, voelt de Antara niet als een onmogelijk grote SUV die zich slechts met moeite door het stadsverkeer laat loodsen. Het gevoel koning van de weg te zijn ontbreekt daarmee, maar het maakt de auto veel makkelijker handelbaar.

Geen beest

De Antara is gespot in twee varianten. Het kloppend hart van het gefotografeerde exemplaar is een 3.2 liter zescilinder benzinemotor die goed is voor 227 paardenkrachten. Hoe intimiderend dat ook klinkt, dit topmodel is een typisch geval van "blaffende honden bijten niet". De Antara 3.2 is vlot, maar in vergelijking met soortgenoten vallen de prestaties tegen. Dat komt mede door de 5-traps automaat die te vroeg schakelt en het potentieel van de motor niet ten volle benut. Tegelijkertijd is de dorst van deze V6 enorm: na nog geen 100 km rijden is al een derde van de 65 liter tank geleegd!

Het grootste probleem van de V6 is echter het gewicht. De auto voelt zwaar en in de bocht is duidelijk merkbaar dat een enorm gewicht op de voorwielen leunt. Alle veiligheidsystemen ten spijt, glijdt de Antara V6 zelfs bij relatief lage snelheden hopeloos over de voorwielen weg in scherpe bochten. Ook de geventileerde schijfremmen rondom hebben grote moeite om deze mastodont vanaf hoge snelheid staande te houden.

Kilometervreter

Gelukkig is ook een exemplaar waargenomen dat diesel door de aderen heeft stromen. Deze 2-liter turbodiesel (met roetfilter) heeft bij lage toeren weinig kracht, maar vanaf 2.000 toeren per minuut is de zelfontbrander minstens zo vlot als de sterkste benzine-versie. Met deze motor in het vooronder klopt de balans van de auto wel en dat is direct merkbaar in de besturing. Die is bovendien aangenaam direct, wat de Antara wendbaar maakt en voor het nodige rijplezier zorgt. Op de snelweg is de 2.0 CTDI stil en comfortabel, waarmee de Antara is te classificeren als "kilometervreter".

Typerend voor de soort is dat deze verre afstammeling van de Frontera ongeacht de uitvoering is voorzien van vierwielaandrijving. Dit is een elektronisch geregeld systeem dat afhankelijk van de situatie kiest voor voorwiel- of vierwielaandrijving. Het nadeel van dit systeem is dat het in een enkele keer in extreem terrein te laat kan inschakelen. Het voordeel is dat de Antara in alle andere gevallen zuiniger is en dus heeft de schepper een dankbare keuze gemaakt. Immers, de Antara behoort niet tot het ras van de terreinauto, maar wel tot dat van de recreatieve voertuigen die een bospad of sneeuwlandschap tot hun habitat rekenen.

Gelijkenis

De Antara toont veel gelijkenis met de familie der "Chevrolet Captiva", zeker omdat beide afkomstig zijn uit dezelfde GM fabriek in Korea. Empirisch onderzoek leert echter dat de voorruit het enige onderdeel is dat beide delen.

In de basis zijn de twee creaties gelijk, maar ieder heeft een eigen identiteit. Genetisch manipuleren met onder andere het motormanagement zorgt ervoor dat de karakters tot in de kleinste details verschillen. Antara is iets steviger geveerd, wat de Opel een meer Europees gevoel geeft. Overhellen of duiken is de Antara daarom vrijwel vreemd. Ondanks de vele gelijkenissen, is de Opel Antara dus een geheel nieuwe soort. Naar verwachting zal de Antara het leefgebied vanaf februari 2007 uitbreiden tot Nederland.

Conclusie

De ontdekkingsreis naar de Griekse achterlanden heeft interessante nieuwe feiten opgeleverd. De nieuwste Opel verenigt de genen van een stationcar en een terreinauto in één voertuig en draagt de naam "Antara".

Van de stationcar heeft de Antara het comfort en de moderne techniek. In de vierwielaandrijving, de enorme binnenruimte en het avontuurlijke karakter is het DNA van de terreinauto terug te vinden. De combinatie is aantrekkelijk voor een grote groep kopers, maar maakt de Antara niet significant beter dan de talloze SUV soortgenoten.

Deze nieuwste creatie van de samenwerkende Duitse en Koreaanse fabrikanten leeft van benzine of diesel. De 3.2 V6 benzinevariant is echter zwaarlijvig en dat komt de rijeigenschappen niet ten goede. De 2.0 CDTI diesel rijdt beduidend beter en is bovendien voordeliger. Zelf op expeditie gaan is niet nodig: begin 2007 is de Antara te vinden bij iedere Opel-dealer.