Chrysler Crossfire

Vragenvuur

Het begon goed. Nog nauwelijks op de snelweg passeert een auto de Crossfire, om onmiddellijk het gas los te laten en de Crossfire eens rustig te bekijken. Even later krijgt de testrijder een opgestoken duim en betekenisvolle blik toegeworpen als teken van goedkeuring.

Het zou tekenend zijn voor de rest van de testperiode. Ondanks de vele bijzondere testauto's die de redactie onder handen heeft gehad, scoorde de Crossfire de meeste opgestoken duimen van allemaal. Eenmaal tot stilstand gekomen, duurde het nooit lang voordat één of meerdere geïnteresseerden een praatje kwamen maken. Dat praatje begon steeds met dezelfde vraag: "wat is het?"

Wat is het?

Het antwoord op die vraag is relatief simpel: de Chrysler Crossfire, een nieuwe coupé die sinds kort te koop is. Dit is een Amerikaanse auto die desondanks appelleert aan de Europese smaak. Dat komt onder andere door de bescheiden omvang. Omdat de Crossfire diverse onderdelen deelt met de Mercedes SLK, was het uitgangspunt al Europees en dat is te zien.

Het is uiteraard de expressieve vormgeving die de aandacht trekt. Het zijaanzicht levert dankzij de grote wielen en een bolle "rug" een gespierde en veelbelovende uitstraling. Deze gedrongen maar tegelijkertijd atletische vorm straalt ook een zekere bescheidenheid uit, zodat het aantal negatieve reacties gering was. Details als de lijnen op de motorkap en zelfs op het dak maken de Crossfire tot een unieke verschijning.

De rond lopende achterkant is zonder twijfel het mooiste element met de twee dikke centraal geplaatste rechthoekige uitlaten. Tussen twee enorm gespierde "dijen" is een smalle achterklep te vinden. Wanneer de achterklep breder was gemaakt, zouden de lijnen van de achterzijde zijn verstoord. Wie het eindresultaat rustig in zich opneemt zal het er mee eens zijn dat dit een concessie is die iedere ontwerper had gemaakt. Bovendien is de bagageruimte zo gemaakt dat ook het laatste hoekje benut kan worden.

Mag ik even zitten?

Natuurlijk mag u even zitten; deze auto is immers bedoeld voor demonstraties. Kenmerk van een coupé is dat de vorm voor de functie gaat; een coupé wordt gekocht om de vormgeving en niet om de ruimte. De lage daklijn zorgt voor beperkte ruimte, maar ook voor een "knus" en geborgen gevoel. Geheel in lijn met het exterieur is het interieur prachtig vormgegeven en is de hand van Mercedes terug te vinden in de solide en duurzame afwerking. De forse bagageruimte betekent dat de Crossfire geen achterbank kent. Omdat de meeste coupé-achterbanken toch als extra bagageruimte worden gebruikt, is dit een dankbare keuze.

De daklijn is, zoals gebruikelijk bij een auto als deze, bijzonder laag en bij voorkeur "liggen" de inzittenden. Dat is bij de Crossfire een probleem. Het nogal grote stuurwiel is niet in hoogte verstelbaar, maar alleen in afstand tot de bestuurder. Daarmee ligt het net niet op de knieën. De met leder beklede verwarmbare en elektrisch verstelbare stoelen (zonder geheugen) laten zich op allerlei manieren verstellen, maar een typische "lig stand" voor een coupé is moeilijk te vinden.

De ruimte om de bestuurder heen is fors, de hoofdruimte juist gering. Daarmee gaat het cliché beeld op dat een korte dikke Amerikaan prima zit, maar een lange slanke Europeaan juist niet. Vrijwel iedere dag van de testperiode begon met het opnieuw zoeken naar de ideale zitpositie. Na een volle week rijden is deze uiteindelijk niet gevonden en bleef de testrijder wat onwennig met de kruin tegen het dak zitten.

Rijdt dat een beetje?

Een opvallend exterieur en al even fraai verzorgd interieur stellen als vanzelf hoge verwachtingen aan de rijeigenschappen. Juist hierin ligt een groot risico de Crossfire onrecht aan te doen. Bij een sportief uiterlijk horen sportieve prestaties. Als daar dan ook nog eens een 3.2 liter motor bij hoort, verwacht de buitenstaander niets anders dan een "vurig" race-ijzer van de eerste orde. Maar al deze ingrediënten kunnen net zo goed gebruikt worden om tot een eersteklas toerauto te komen.

De van Mercedes afkomstige 6-cilinder is een heerlijke lage toeren motor die zich bij uitstek leent voor het zeer ontspannen afleggen van zeer lange afstanden. Daarbij is de Crossfire zeer stil, terwijl continu een lage ondertoon aanwezig is om de inzittenden er aan te herinneren dat dit een auto met potentieel is. Vooral vanuit stilstand is de Crossfire bijzonder snel. Op de snelweg is een beweging van de rechtervoet voldoende om met een machtige brul vastberaden koers te zetten naar de horizon.

De testauto is voorzien van een automatische versnellingsbak die naar wens ook sequentieel kan worden geschakeld. Als één van de weinige fabrikanten heeft Chrysler ervan afgezien allerlei pret-verlagende elektronica in te bouwen om het handmatig schakelen soepeler te laten verlopen. Daarmee kan met deze automaat nog effectief op de motor worden afgeremd. De Chrysler-rijder zal de fabrikant dankbaar zijn in menige file en verkeersopstopping.

De besturing maakt definitief een einde aan het gevoel dat de Crossfire een sportwagen zou kunnen zijn. De stuurbekrachtiging is zeer prominent aanwezig, waardoor de bestuurder nauwelijks voeling heeft met de voorwielen. Dit wil overigens niet zeggen dat de Crossfire zich niet leent voor vlot bochtenwerk. Ondanks het geringe gevoel is de auto, mede dankzij de achterwielaandrijving, tot zeer spannende dingen in staat.

Het weggedrag is Europees; de Crossfire is geen zwalkende en dansende Amerikaanse sloep zoals die nog steeds in films te zien is. De standaard gemonteerde veiligheidsvoorzieningen laten iets slip toe, zodat de bestuurder denkt heel wat te kunnen terwijl de veiligheid is gegarandeerd. Het elektronische vangnet kan desgewenst worden uitgeschakeld.

Wat kost dat?

Een coupé als deze heeft z'n prijs. Die prijs is vooral terug te vinden in de exclusieve vormgeving, de krachtige motor, het prima onderstel en de vele veiligheidsvoorzieningen. De standaarduitrusting is voor een auto als deze wat karig. Links/rechts gescheiden airconditioning is standaard, maar dit is een handbediende airconditioning en geen klimaatcontrolesysteem. Een boordcomputer, regensensor, lichtsensor, navigatiesysteem en achteruitrijhulp ontbreken.

De eerder genoemde elektrisch verstelbare en verwarmbare lederen zetels maken veel goed. Ook het prima verzorgde audiosysteem van Infinity hoort absoluut thuis in een auto uit deze prijsklasse. Vijftigduizend euro is een fors bedrag, maar het is goed voor een zeer exclusieve verschijning ... en daar waren alle omstanders het mee eens.

Conclusie

De Chrysler Crossfire is een opvallende auto die gemakkelijk een onterecht label krijgt opgeplakt. Zoals bijna alle Amerikanen lag ook de Crossfire behoorlijk "onder vuur" tijdens de testperiode. Ondanks het sportieve uiterlijk en de krachtige motor is dit geen sportwagen. Met de Crossfire zet Chrysler een exclusieve en zeer comfortabele coupé neer, die zich vooral leent als luxe reisauto. De hand van Mercedes zorgt voor een Europees weggedrag en een voorbeeldige afwerking.

Samenvattend: het is een Chrysler Crossfire, het rijdt misschien niet sportief maar het biedt wel heel veel comfort en exclusiviteit. Zijn zo alle vragen beantwoord? (Ivo Kroone)