|
Estoril blauw moet één van de mooiste kleuren zijn
waarin een auto ooit gespoten is. Het staat de testauto
uitzonderlijk goed en maakt deze Z3 tot zo'n fraaie verschijning,
dat het als een groot voorrecht voelt een testverslag over deze
schoonheid te mogen schrijven. Zo geparkeerd is de auto niet zozeer
mooi, de vele welgekozen bijna wulpse bollingen en rondingen geven
het ding zelfs een onmiskenbare sexapeal. Dankzij de blauwe
cabriokap oogt de auto ook goed met gesloten kap en dat is nog wel
eens anders met cabriolets.
De bijzondere Estoril blauwe kleur is normaalgesproken alleen
voorbehouden aan de allersnelste BMW's: de M-uitvoeringen. In een
speciale gelimiteerde oplage is de kleur éénmalig
leverbaar in combinatie met andere motoren. Samen met het
M-stuurwiel, -spiegels, -pook en -handremhoes maakt de testauto
deel uit van een zeer exclusieve serie waarvan slechts tien
exemplaren in Nederland zijn.
Evenals het exterieur, is ook de vormgeving van het interieur
gebaseerd op dat van klassieke roadsters. Zo zijn alle klokken rond
met verchroomde randen. Zelfs de display van de (standaard)
boordcomputer is ondergebracht in een rond paneel met daaromheen
een verchroomd randje. De verlichting wordt bediend met een
verchroomde trekschakelaar. Het gehele interieur is oogstrelend,
overzichtelijk en geeft de inzittenden het gevoel in een bijzondere
auto te rijden.
Daarbij is BMW de ergonomie niet vergeten en is de
afwerking van een zeer hoog niveau. De stoelen zitten
voortreffelijk en zijn in de S-variant voorzien van verwarming.
Zoiets lijkt misschien overbodig in Nederland, maar het maakt het
wel mogelijk ook bij kou de kap te openen en te genieten van
waarvoor de Z3 is gemaakt: topless rijden. De kap is eenvoudig met
twee grote hendels achter de zonnekleppen te openen, waarna het
cabrioplezier kan beginnen.
De 1.9i S is het op één-na-voordeeligste model van
de Z3 serie en daarom heeft BMW een keuze moeten maken. De auto is
riant uitgerust met onder andere airconditioning, elektrisch
verstelbare en verwarmbare stoelen, lederen bekleding, cruise
control, vier airbags en ABS.
Daarom is deze uitvoering voorzien van een, om het netjes te
zeggen, "minder indrukwekkende" motor. Met de 1.9 liter
viercilinder komt de Z3 moeiteloos met het verkeer mee. De auto
schakelt prima, zodat het niet bezwaarlijk is de motor op toeren te
houden. Dan klimt de krachtbron gretig in de toeren en is het
aardig spelen met de Z3. Tot echt indrukwekkende prestaties is de
auto met deze motor echter niet in staat. Dit is typisch een geval
van veel uiterlijk vertoon, maar weinig prestaties.
Pas als de wegen smaller worden en de bochten talrijker, komt de
Z3 in z'n element. Door de zitpositie bijna op de achterwielen laat
de auto zich perfect aanvoelen. Dan is het mogelijk bijzonder laat
te remmen en de bocht met hoge snelheid in te sturen. De anti-slip
regeling kan worden uitgeschakeld om de auto vervolgens driftend
door de bocht te zetten, maar het onderstel is zo goed dat daarvoor
uitzonderlijk hard en bot moet worden gereden.
|
Wie het systeem aan laat staan zal vrijwel nooit iets van de
werking merken en denken zelf een bijzonder goed chauffeur te zijn.
De combinatie van het onderstel, de precieze besturing en de
prachtige gewichtsverdeling maakt de BMW Z3 tot zo'n fijn sturende
auto dat de Z3 qua weggedrag de vergelijking aan kan met
rassportwagens met middenmotor.
Cruisen
Zie dit instapmodel vooral als een reisauto die niet gekocht
wordt om indruk te maken op feesten en partijen, maar om zelf van
te genieten. Wie minder gehaast is, zal bovendien extra genieten
van het cabrio-rijden en kan heerlijk cruisen met de Z3. De motor
is vooral zeer sterk, zodat gemakkelijk lage snelheden in hoge
versnellingen kunnen worden gereden zonder dat de motor afslaat;
ideaal om met een armpje uit het raam kalm over de boulevard te toeren.
Daar trekt de auto -met of zonder fotomodel- veel aandacht. Niet
alleen BMW-rijders blijken aan de hand van de kleur denken te weten
dat het om iets heel bijzonders gaat, ook de politie heeft
bovengemiddeld veel interesse voor de Z3. Tijdens de testperiode
werd de auto meer dan eens tijden lang door de politie gevolgd, die
haast verbaasd is dat deze opvallende verschijning geen overtreding
begaat, om vervolgens teleurgesteld een ander slachtoffer te zoeken.
De cabrio-ervaring van de Z3 verschilt van die van andere
roadsters. Omdat de voorruit relatief laag is en de stoelen hoog,
is het gevoel van vrijheid enorm. Daar staat tegenover dat de wind
maar net over de kruinen van de inzittenden blaast en het
(optionele) windscherm op de snelweg geen overbodige luxe is.
Vooral lange inzittenden vangen bovengemiddeld veel wind.
Het niveau van de rijgeluiden is tot zo'n 100 km/u keurig,
daarboven moet de stem worden verheven om nog een goed gesprek te
kunnen voeren. De kwaliteit van de kap is prima. Die bestaat uit
twee lagen, in het interieur steken geen stangen of scherpe delen
uit. Het geluidsniveau met gesloten kap is opnieuw netjes. Torderen
is de auto vreemd, wat samen met de perfecte afwerking en de als
kluisdeuren sluitende portieren een zeer degelijk en Duits gevoel
geeft. De Z3 geeft het gevoel dat met deze schoonheid nooit iets
kapot zal gaan en het plezier eeuwig voort zal duren. Niets liever
dan dat!
Conclusie
De BMW Z3 blinkt uit door een uitdagende vormgeving en sublieme
wegligging. De 1.9i uitvoering is bepaald niet snel en daarmee
vooral bedoeld voor de stille genieter die de auto niet koopt om
indruk te maken op vrienden, maar om rustig mee te toeren. Wie toch
probeert indruk te maken, wordt er zelfs door de eenvoudigste GTi
nog uitgereden.
Wel is de auto praktisch. De kap is van goede
kwaliteit en leent zich dankzij de dubbellaagsconstructie ook goed
voor rijden in de winter. De bagageruimte is groot genoeg voor twee
weekendtassen zodat ieder weekend met de Z3 een weekendje Franse
Rivièra wordt. Ik zou het wel weten met deze sexy
verschijning ... (Ivo Kroone)
|