Volkswagen Polo (2002 - 2005)

Dit is een test

Direct bij de introductie is de Polo 2002 al met een groot aantal verschillende motoren leverbaar. Om deze nieuweling ook binnen het bereik van de smallere beurs te houden, wordt de prijslijst aangevoerd door een 3-cilinder 1,2 liter variant. Deze combineert een laag verbruik met een even vriendelijke prijs. Omdat deze Polo zich ook op de zakelijke markt richt, is direct een drietal dieselmotoren leverbaar. Volkswagen heeft een bewezen goede naam als het gaat om diesels, zodat voor deze test de keuze valt op de 1,4 liter benzine variant, waarover later meer.

Generatiekloof

Omdat de gelegenheid zich voordoet de Polo III één-op-één te vergelijken met zijn voorganger, wordt de testauto eerst bij een exemplaar van de vorige generatie geparkeerd. De ronde vormen van de Polo 2002 maken de auto bescheiden en modern, maar nu valt wel op dat de auto in alle richtingen is gegroeid. Binnenin is de ruimte tussen de bestuurder en de voorruit toegenomen zodat de auto een groter gevoel van ruimte geeft. Ook achterin is de beenruimte toegenomen. De voorheen zo massieve verbinding tussen het achterportier en de achterklep is voorzien van een strategisch geplaatst zijruitje om het parkeren te vergemakkelijken.

Het rijden met beide auto's is nog steeds een toonbeeld van degelijkheid in deze klasse. Juist omdat de vorige Polo al zo solide aandoet, is pas op zeer slecht wegdek merkbaar dat de nieuwkomer nog beter in elkaar zit. Volkswagen heeft dit gerealiseerd door de belangrijkste delen niet langer met puntlassen te verbinden, maar met laserlassen. Met andere woorden: de materialen zijn niet slechts op punten met elkaar verbonden, maar over de gehele lengte. Dit moet de auto een groter gevoel van veiligheid en geborgenheid geven.

Toch is het vooral op het punt van wegligging waar de grootste vooruitgang is geboekt. De veerwegen zijn minder lang en iets stugger, zodat de auto beter is aan te voelen. Daarmee is de Polo voor 2002 veiliger, alhoewel de nadruk nog steeds ligt op het onmerkbaar dienen van de bestuurder.

Ook het uitrustingsniveau is naar een hoger plan getild. Zo zijn een boordcomputer, cruise control, ABS en vier airbags standaard op vrijwel alle uitvoeringen. Het basismodel moet het echter nog steeds stellen zonder centrale portiervergrendeling, elektrisch bedienbare zijruiten of -spiegels. Sterke punten als de stoelen en de zo fraaie rood/blauwe dashboardverlichting zijn gebleven. Het motorgeluid is aanmerkelijk teruggedrongen zodat de Polo zich goed leent voor de langere afstand.

Juist wanneer de kakelverse testauto wordt ingezet voor een lange nachtelijke rit, krijgt de proefrit een onverwachte wending. Ineens gaat het olielampje aan en klinkt een waarschuwingstoon om de bestuurder hierop attent te maken. Wetende dat dit slecht nieuws betekent, laat de testrijder het gas onmiddellijk los en komt de auto al rollende op een parkeerplaats tot stilstand. Het instructieboekje leert dat het olielampje oranje en rood kan branden. Rood duidt op een ernstig probleem, oranje betekent een laag oliepeil waarmee nog enkele honderden kilometers kan worden doorgereden.

Een dergelijk laag oliepeil kan een enkele keer voorkomen met een nieuwe auto omdat juist tijdens de eerste kilometers extra slijtage ontstaat bij het inrijden. Toch biedt de waarschuwing een mooie gelegenheid het Volkswagen-serviceapparaat eens te testen.

Bij nacht en ontij

Het service-team van Volkswagen is dag en nacht bereikbaar via een gratis telefoonnummer, zodat ook dure pre-paid telefoons geen problemen opleveren. Een vriendelijke dame vraagt waar de auto staat en licht de dichtstbijzijnde Volkswagen-garage in. Nadat ook deze navraag doet waar de auto precies staat, zegt de servicemonteur toe binnen ongeveer 40 minuten ter plaatse te zijn. Exact 39 minuten later doemt een zilvergrijze Transporter van Volkswagen-Lisse op uit het donker.

Een vriendelijke en vooral kalme monteur start de Polo en stelt opnieuw vast dat het oranje lampje slechts een waarschuwing is. De olie wordt daarom ter plekke bijgevuld. Daarna volgt een rit achter de servicemonteur aan naar het dealerbedrijf. In het holst van de nacht wordt de werkplaats geopend om met de computer een diagnose te stellen. Hier wordt geen enkel defect gemeld, zodat kan worden geconcludeerd dat het extra olieverbruik waarschijnlijk is veroorzaakt door onzorgvuldig of onvoorzichtig inrijden.

Bovendien is de test geslaagd, want zowel de responstijd als de beleefdheid en vakkennis van de monteur zijn prima. Als de testrijder deze Polo zojuist zou hebben aangeschaft blijft het een ongelukkig voorval als het olielampje aan gaat, maar als het op deze manier wordt opgelost heeft niemand reden om boos te worden en zeker niet te blijven.

Vol vertrouwen wordt de Polo de volgende dag ingezet voor een buitenlandse rit. Daar heeft de auto de kans zich alsnog te bewijzen als een aangename, zij het bescheiden, auto die zich even goed thuisvoelt in de randstad als op de autobahn. Vooral het schakelen verdient een grote pluim, want dat is nog altijd licht en trefzeker zoals alleen Volkswagen dat kan. Het karakter van de 1,4 liter benzinemotor past helemaal bij dat van de andere rijeigenschappen.

De Polo probeert dienstbaar en vooral niet opdringerig te zijn. De krachtbron doet zijn werk naar behoren en voelt zich overal thuis. In de stad heeft de motor al bij weinig toeren voldoende kracht, op provinciale wegen is inhalen geen probleem en op de snelweg zijn hoge snelheden gemakkelijk aan te houden. Bovendien zou de auto aan het einde van de testperiode een voorbeeldig gemiddeld brandstofverbruik van 5,7 liter per 100 kilometer laten noteren.

Conclusie

De Volkswagen Polo III is in alle opzichten gegroeid. Dat komt niet alleen doordat de auto letterlijk groter is geworden, maar ook omdat de fabrikant de auto een meer uitgesproken karakter heeft gegeven. De Polo richt zich nadrukkelijk op de koper die functioneel, veilig en degelijk vervoer zonder poespas zoekt. Daarbij blijft het voordeel van de hoge inruilwaarde en een nu bewezen service-apparaat van het merk. Test geslaagd.