20 mei 1999
 

Ford Puma

Roofdier blijkt huiskat

Rij-impressie | Ieder merk heeft tegenwoordig een hippe coupé in het assortiment. Opel heeft de Tigra, Renault de Megane Coupé en Ford de Puma. Bij de introductie van de Puma had Ford problemen met het leveren van de door Yamaha opgevoerde motoren; waardoor de Puma enige tijd een zeer bijzondere -en daarmee gewilde- auto was. Inmiddels is ook een minder gespierde Puma op de markt gekomen en is Ford haar leveringsproblemen de baas. Is de Puma zo begeerlijk als zij leek?
 

Het uiterlijk van de Ford Puma is zonder meer vernieuwend en opvallend. Met de zogenaamde "new edge" look heeft Ford de trend gezet die ook in de nieuwe Focus en Cougar is terug te vinden. De lijnen zijn modern, sportief en een tikkeltje agressief. Gestroomlijnd zonder de "dode vis op een marktkraam"-ogen waarmee Ford met de Scorpio een grote misser heeft gemaakt. Op het uiterlijk afgaande is deze new edge Puma geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Het rijden met de snelste Puma variant leert anders.

Prestaties

De auto voelt op ieder punt als een gemiddelde Japanner. De pedalen laten zich zeer licht bedienen, de stuurbekrachtiging is te weinig communicatief om de auto als sportwagen te classificeren en de versnellingen zachter dan boter. Alles gaat zo licht en gemakkelijk dat de bestuurder niet hoeft te werken om met de Puma te rijden.

De motor is met 125 PK is staat vlotte prestaties neer te zetten, maar de adrenalinepomp van de bestuurder zal op een laag pitje blijven. Gemiddelde GTi prestaties in een aantrekkelijk jasje. De remmen zijn goed aan te voelen en zetten de auto onder iedere omstandigheid perfect tot stilstand. ABS springt bij wanneer nodig. Voor een agressieve "vertegenwoordigers rijstijl" laat de Puma zich goed lenen. Korte sprints, hard remmen en hoge gemiddelde snelheden zijn waar deze auto zich lekker bij voelt.

In de stad is de Puma iets minder op zijn plaats. Het bolle achterruit geeft weinig gevoel van diepte, de lengte van de neus slecht in te schatten. Door de te lichte bediening van de bepalen schiet de auto snel weg wanneer dat niet gewenst is, of slaat de motor af als de niet geoefende Puma-bestuurder té voorzichtig is.

De besturing voelt prettig maar is bij krap parkeren te licht. In een snel genomen bocht is de bestuurder meer op plannen dan gevoel in de bocht zelf aangewezen. Het zicht in de buitenspiegels is voldoende maar laat in combinatie met te slecht overzichtelijke koets te wensen over. Een kwestie van gewenning waarschijnlijk.

Ford Puma

De bestuurder voelt zich lekker in het interieur van de Puma. De stoelen zitten zo lekker als ze er uit zien, het dashboard is een goed compromis tussen schoonheid en functionaliteit. Het korte versnellingspookje valt haast automatisch in de palm van de hand en laat zich trefzeker bedienen. De chroomdetails doen het goed en zijn smaakvol gekozen.

De standaard Ford radio/CD combinatie is gemakkelijk te bedienen en bijbehorende speakers geven een heel aardig geluid. Onder het grote achterruit bevindt zich een flinke bagageruimte (240 liter). De ruimte op de achterbank is gering maar voor korte ritten niet onoverkomelijk krap.

Conclusie

De Ford Puma moet het vooral van zijn uiterlijk hebben. De rijkwaliteiten zijn zonder meer goed te noemen, maar maken het veelbelovende exterieur niet waar. De Puma rijd goed, degelijk en betrouwbaar maar is -op details na- om te rijden weinig spannender dan een vlotte Golf of Kadett. De standaarduitrusting van de Puma is heel behoorlijk en met een prijskaartje van rond de fl. 35.000,- voor de 1.4 is de Puma geen kandidaat om over te slaan.

plus
  • Leuke vormgeving
  • Prettige stoelen
  • Goede rijeigenschappen
min
  • Onoverzichtelijk
  • Uiterlijk spannender dan prestaties
> De nieuwste tests en het laatste nieuws in je mailbox
Schrijf je nu in voor de gratis Autozine-nieuwsbrief!