Suzuki Terreintreffen 2004

Hoe goed is een Suzuki?

Onze SJ410 behoort tot één van de oudste terreinauto's die Suzuki ooit maakte. Dit exemplaar heeft jaren ongebruikt in de hooischuur van een Engelse boer gestaan en mag voor 50 pond worden gered uit zijn uitzichtloze bestaan. De auto staat er zielig bij. De achterklep ligt naast de auto, waar ooit een achterbank was is nu een gapend gat en de roestduivel heeft flink toegeslagen.

Met startkabels en de hulp van een vitale auto start de SJ410 al bij de eerste poging! De kleine terreinauto verlaat de schuur en ziet voor het eerst sinds jaren zonlicht. De achterklep wordt opnieuw gemonteerd, de auto krijgt een kenteken en de rit naar Nederland begint. Einddoel: het Suzuki Terreintreffen in Eindhoven.

Vanuit de Midlands is het ruim 200 mijl (zo'n 330 km) naar Harwich. Met een topsnelheid van 80 km/u passeren zelfs de meeste vrachtwagens ons dappere oude autootje en lijkt de afstand langer dan ooit tevoren. De auto is voorzien van speciale terreinbanden en die maken de besturing buitengewoon indirect. Sturen is bijna onderhandelen: "ik had graag rechtsaf gewild". Daarna is het afwachten of de auto dat ook wil. Ook de remmen behoren niet tot de scherpste, maar het voldoet nog net.

De diepe zit is onwennig. Het grote dunne stuurwiel ligt bepaald onprettig in de hand. Het oude interieur is vuil en roestig en gezien het enorme aantal loshangende draden is het een wonder dat de auto rijdt. Het motorlawaai is oorverdovend, ook als de auto een radio had gehad zou daar weinig van zijn te horen. Maar ... het oude beestje rijdt prima en Hoek van Holland wordt zonder noemenswaardige problemen gehaald. Wanneer Eindhoven nadert is het alsof de SJ410 zijn soortgenoten ruikt en gaat de auto steeds prettiger rijden.

Terreintreffen

Het "Suzuki Terreintreffen" is een jaarlijks terugkerend evenement dat wordt georganiseerd door de Suzuki 4WD club en de Nederlandse importeur. Tijdens het tweedaagse evenement worden dit jaar in totaal ruim 1.300 vierwielaangedreven Suzuki's verwacht. Recreatiegebied "De Landsard" is enorm en biedt plaats aan diverse attracties. De eerste daarvan is een "instapparcours". Dit is het lichtste terrein waarop bezoekers mogen rijden met de eigen auto of met een geleende auto. Voor dit laatste stelde Suzuki diverse auto's beschikbaar, inclusief een wonderlijk goed presterende Ignis 4x4.

Deze eerste proef is een mooie kans om kennis te maken met de off-road capaciteiten van onze SJ410. De vierwielaandrijving laat zich na de vele jaren in de hooischuur nog steeds probleemloos activeren en de kleine SJ410 stormt met groot enthousiasme het parcours op.

Het parcours bestaat uit zand, klei en enkele heuveltjes. De auto piept en kraakt alsof het laatste uur heeft geslagen, maar het hoort er allemaal bij. De proefjes worden met groot gemak afgelegd en al snel meldt de Autozine-auto zich bij de "modderboy's" die zich uitleven in een diepe modderpoel middenin het parcours. Wie het wil proberen is welkom en de ervaren modderboy's helpen gestrande auto's eventueel uit de moeilijkheden met hun speciaal aangepaste "moddercars". Onze auto is voorzien van speciale modderbanden en ook deze modderbak is daarom geen enkel probleem voor het oude baasje. Een echte uitdaging is de autowip, waarbij het ultieme doel is de auto precies in balans te krijgen (zie foto's).

Rhino club

Met het gewonnen vertrouwen in de auto en de techniek is het tijd voor de hoofdattractie. Dat is voor sommigen de verkiezing "Mooiste 4x4" op een binnenterrein, maar ondanks de vele tientallen Autozine-stickers op even zovele roestplekken is dat misschien iets te hoog gegrepen voor onze SJ410.

Daarom is het eerst tijd voor de presentatie van de "Rhino Club". Ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van Suzuki in Nederland, richt importeur Nimag de Rhino Club op ter bescherming van de neushoorn. Hiervoor is weldoener Tony Fitzjohn special overgekomen uit Tanzania. Tijdens een korte ceremonie wordt de club leven in geblazen. Zowel de Suzuki importeur als een grote dealer geven het goede voorbeeld door een flink bedrag te doneren. Bovendien wordt iedere bezitter van een nieuwe Suzuki 4x4 automatisch lid, waarbij de importeur de rekening voor het eerste jaar voldoet.

De Rhino Club bestaat al langer in Engeland en onze auto is daarom al voorzien van een officieel Rhino-schild op de achterklep. Met een extra goed gevoel mengt de auto zich opnieuw tussen de andere deelnemers.

Zwarte route

De organisatie heeft in de bebossing rondom het terrein een drietal langere routes uitgezet waar het publiek de terreinrijkunsten mag demonstreren. De routes zijn met kleuren gemarkeerd om de moeilijkheidsgraad aan te geven. De blauwe route is het eenvoudigst, maar wel het langst (lees: langste plezier). De rode is iets geavanceerder, maar is met een goede auto ook door beginners te voltooien.

De zwarte route vraagt het meeste van auto en bestuurder. Bovendien zijn de paden zo smal dat het bezitters van de grote -en vandaag zeer populaire- Vitara's wordt afgeraden deze route af te leggen. Dat wordt dus de zwarte route.

Het zwarte parcours is veel zwaarder dan het instapparcours en de dichte bebossing zorgt voor een spannende ambiance. De paden zijn inderdaad uiterst smal en de moddersporen kronkelen zich een weg door het bos. Het rijden met een oude auto is zorgeloos en een deukje meer of minder geeft karakter.

Het blijkt al snel dat de auto in een ver verleden is gemodificeerd, want de SJ410 heeft geen lage gearing, maar extreem lage gearing. Het betekent dat de auto extreem sterk is en in theorie onwaarschijnlijk steile hellingen kan beklimmen. De zwarte route is echter vooral zeer kronkelig en daar heeft de SJ410 ondanks de geringe lengte moeite mee.

Een olietanker heeft een kortere draaicirkel en waarschijnlijk een scherpere besturing. Opnieuw heeft ondergetekende geen idee welke kant de grote modderbanden opwijzen en het grote dunne stuurwiel gaat vliegensvlug van extreem links naar extreem rechts. En lukt het een keer niet, dan krijgt de auto extra "karakter" als aandenken.

Ook dit parcours eindigt met een modderbak, maar dit keer met extra obstakels in de vorm van een verplichte zigzag en listig geplaatste boomstammen. Het deert de oude SJ410 allerminst en krakend en piepend wordt ook dit laatste onderdeel onder applaus van het publiek afgerond.

Met modder tot op het dak mag de auto terug naar het binnenterrein. Daar is het inmiddels zo druk dat het met 650 auto's op de baan nu filerijden is. Staat de auto toch nog vast.

Conclusie

Het "Suzuki Terreintreffen" behoort tot de grootste off-road evenementen ter wereld. Daar zijn twee goede redenen voor. Allereerst is de organisatie inmiddels zeer ervaren en daarom verliep het evenement gesmeerd. De deelnemers houden zich goed aan de regels. De gemoedelijke sfeer maakt dat het terreinrijden zowel voor beginners als gevorderden een fantastisch dagje uit is.

Door de enorme drukte is het aan te raden alleen aan het begin van de dag het parcours op te gaan. Daarna is het verstandig de auto te parkeren en de kunsten van anderen te bewonderen, want de routes zijn dan zo vol dat het meer wachten dan rijden is.

Een andere reden van het succes van het Terreintreffen is dat Suzuki goede en vooral betaalbare terreinauto's maakt. Immers, onze Suzuki SJ410 van 50 pond bracht ons probleemloos van Engeland naar Eindhoven om daar zorgeloos plezier te beleven in het terrein. Zo goed is een Suzuki (Ivo Kroone).