|
Een kleine terreinauto, hoeft nog geen lage terreinauto te zijn.
Daarom is de Terios een compact vormgegeven, maar hoge en nogal
smalle verschijning. De grote wielen, forse bullbar en verchroomde
tweeplanken geven de Terios een stoere uitstraling. Het op de naar
rechts scharnierende achterdeur gemonteerde reservewiel met keurig
verzorgde hoes, maakt het plaatje letterlijk en figuurlijk "af".
Achter de grote achterdeur is een flinke bagageruimte te vinden.
Uitrusting
De eerste kennismaking vraagt enige gewenning. De Terios is
ongetwijfeld ruimer dan de meeste andere Daihatsu-modellen, maar
dat komt vooral uit de hoogte. De opzet van het interieur is ruim,
de stijl wat achterhaald. De knoppen van de verwarming (en
optionele airconditioning) zijn ongebruikelijk klein. De hele opzet
van het interieur geeft meer een gevoel van toeval dan van een goed
gepland ontwerp. De knoppen van de elektrisch bedienbare zijruiten
zijn bijvoorbeeld horizontaal geplaatst, zodat niet meteen
duidelijk is wat nu op of neer is.
De stoelen zijn op lange ritten (meer dan twee uur) onprettig
omdat ze net iets te klein zijn, net iets te zacht zijn en net iets
te weinig vorm hebben. Airbags voor bestuurder en passagier zijn
standaard en dat is keurig voor een auto die voor het eerst op de
markt kwam in 1997.
Weggedrag
Deze hoge smalle auto vraagt ook enige gewenning bij het rijden.
Vooral in de bochten lijkt de Terios behoorlijk over te hellen, wat
wordt versterkt door de hoge zitpositie. Door zelf een
tegenbeweging te maken, wordt snel duidelijk dat de Terios de
wielen wel degelijk stevig aan de grond houdt. Hoe langer de
proefrit duurde, hoe harder de bochten konden worden genomen.
Uiteindelijk zou de Terios zich in de stad zelfs best lenen voor
enig gooi-en-smijt werk. Toch is ook na een week rijden een
uitwijkproef op hoge snelheid bepaald niet uitnodigend.
Op slecht wegdek biedt de combinatie van een zacht afgeveerd
onderstel met grote banden een zeker comfort. Toch kan de hoge
koets op z'n tijd behoorlijk hobbelen en kan een kwaadwillige
chauffeur de inzittenden flink door elkaar schudden (waarvoor
hierbij excuses). Logischerwijs is een hoge auto als deze gevoelig
voor zijwind. De remmen zijn uitzonderlijk krachtig en geven de
Terios een aangenaam korte remweg.
|
Motor
De 1.2 liter viercilinder motor levert 86 pk / 120 Nm. De
krachtbron blinkt vooral uit op lage toeren; zelfs onder de 2000
toeren per minuut presteert de Terios nog redelijk. Dat is vooral
prettig op de buitenweg waar het toerental laag kan worden
gehouden. Het geheel van de motor, overbrenging en
vierwielaandrijving geeft de bestuurder echter het gevoel dat 100
km/u hard genoeg is. Een sprint naar 120 km/u verloopt vlot, maar
een dergelijke snelheid is niet uitnodigend als kruissnelheid. De
topsnelheid bedraagt 145 km/u.
In getallen uitgedrukt is de Terios bepaald geen sprinter. Toch
geeft de Terios nooit het gevoel een trage auto te rijden. De motor
is alert en reageert onmiddellijk op ieder commando van het
gaspedaal. Om tot maximale prestaties te komen, moet de
toerenteller tot bijna in het rode gebied worden gejaagd. Dit is
echter een auto die als vanzelf een kalme rijstijl afdwingt en ook
dan nog prima mee komt met het overige verkeer. In druk
stadsverkeer is de Terios bovendien even wendbaar als iedere andere
Daihatsu. Doe dat maar eens na met de terrein-mastodonten van
andere merken!
Terreinrijden
Met een rit door de stad en over de buitenweg houdt een test van
de Terios niet op. De testauto is voorzien van permanente
vierwielaandrijving. Uiteraard kunnen van een auto in deze
prijsklasse geen wonderen worden verwacht, maar de Terios biedt
meer dan alleen een stoer uiterlijk. Om tot maximale
terreincapaciteiten te komen, kan het tussendifferentieel worden
geblokkeerd (op die manier gaat de kracht niet naar de as met de
minste weerstand maar naar beide assen). De Terios kent geen lage
gearing, waardoor voorzichtig moet worden omgesprongen met het
gaspedaal. Juist omdat de motor zo alert op het gas reageert,
bestaat het risico de auto spontaan in te graven als ineens te veel
gas wordt gegeven. Rekening houdende met het karakter van de
Terios, presteert de auto heel behoorlijk op een aantal eenvoudige
terreinproeven. Hellingen en diep zand vormen geen probleem. De
Terios blinkt zelfs uit op korte hobbels, waar grotere
terreinauto's al snel met de buik op blijven hangen.
Eenmaal gewend aan het bijzondere karakter van de Terios, is dit
een auto die veel rijplezier geeft en altijd uitnodigt tot meer.
Hoe langer de testauto bij de redactie was, hoe verder de grenzen
op de buitenweg én in het terrein kwamen te liggen.
Conclusie
Daihatsu maakt haar reputatie als specialist op het gebied van
kleine auto's opnieuw waar. Dat is allereerst te danken aan de
keuze. De koper van de Terios kan kiezen uit een
tweewielaangedreven variant (alleen het uiterlijk, niet de
prestaties) of een vierwielaangedreven variant die (binnen zekere
grenzen) daadwerkelijk terreinwaardig is. Om zowel de aanschaf- als
de kilometerkosten bescheiden te houden, heeft Daihatsu gekozen
voor een kleine motor die als vanzelf een even "bescheiden"
rijstijl afdwingt. Deze dappere kleine Daihatsu geeft daarmee een
positief gevoel waar menig grote terreinauto nog jaloers op kan zijn!
|