|
Wat de YRV uniek maakt, is eenvoudig te zien. De auto is hoger
dan gemiddeld. Bovendien is de cabine achter hoger dan voor. De
achterbank kon daarom beduidend hoger worden geplaatst dan de
voorstoelen (in tribune vorm) en dat geeft achterin een groot
gevoel van ruimte. Het blijft echter bij een gevoel, zelfs de
kleinere Daihatsu Cuore biedt achterin meer (been)ruimte.
Met de bijzondere constructie is vooral voorin ruimte gewonnen.
Dankzij het hoge dak is de hoofdruimte voorin enorm. Bovendien
zitten bestuurder en bijrijder relatief ver van de voorruit, wat
ook bijdraagt aan een gevoel van ruimte. Vreemd genoeg is Daihatsu
de voetruimte vergeten; wie op grote voet leeft, raakt regelmatig
de onderkant van het dashboard met de schoenen.
Afwerking
De bagageruimte is ook royaler dan gemiddeld, maar de tildrempel
maakt het lastig om zware spullen uit te laden. Helaas is een
hoedenplank niet standaard. De afwerking van de kofferruimte is
slordig met losliggende matten en gapende gaten naast de achterbank.
Die slordige afwerking is tekenend voor de YRV. Deze
basis-uitvoering is uitgevoerd met een dun stuurwiel, lange
versnellingspook met veel speling en overal goedkoop plastic. De
portieren slaan dicht met een goedkope "pets". Het doet allemaal
afbreuk aan de vormgeving. De lay-out van het dashboard is
origineel en functioneel. Aardige details zijn de blauwe kleur die
terugkomt in de wijzerplaat van de snelheidsmeter en de opmerkelijk
prettig zittende stoelen.
De besturing is indirect, waardoor de YRV groter voelt dan 'ie
is. Zoals bij veel andere modellen van Daihatsu is ook de YRV zacht
geveerd. Dat is comfortabel in de stad, maar het heeft als nadeel
dat de auto vervaarlijk kan dansen of duiken in een snelle bocht of
bij een panieksituatie. De veiligheid moet vooral van de prima
remmen komen.
Motor
Voor deze rij-impressie is bewust een basismodel gekozen. Die is
voorzien van een 1 liter driecilinder motor. Deze is nagenoeg
gelijk aan de krachtbron van veel kleinere Daihatsu's, zoals de
Cuore. Omdat de YRV hoger, groter en zwaarder is, is dat in theorie
geen gelukkige keuze.
|
In de praktijk moet de YRV 1.0 hard werken om mee te komen op de
snelweg. De kracht moet vaak van ver komen. Als het nog sneller
moet (80 km/u en harder), is dat een kwestie van heel veel geduld
of het gaspedaal erg diep indrukken.
In de stad is de YRV juist helemaal op z'n plaats. Met de
basismotor komt de YRV vlot van de plek (tot +/- 50 km/u), komt de
auto probleemloos mee met de verkeersstroom en werkt het jonge
recreatieve vehikel zich behendig door het drukke verkeer.
Conclusie
Het lijkt de ultieme droom: een compleet nieuw marktsegment
bouwen en dat als enige uitbaten. BMW en Ford lukte het niet met de
SAV (Sports Activity Vehicle). Net zo goed
creëert Daihatsu geen "Young Recreational" segment met de YRV.
Het maakt de auto er niet minder origineel en praktisch mee. De
YRV ziet er leuk uit, biedt veel binnenruimte, rijdt aardig en is
vooral zeer vriendelijk voor de portemonnee.
|